Limonium graecum

                                   Ένα ακόμη φυτό  που ονομάζεται επίσης,  η λεβάντα της θάλασσας χωρίς να είναι αρωματικό της οικογένειας Plumbaginaceae.

 

                                    Είδος πολυετές και κοινό σε παραθαλάσσιες βραχώδες ή αμμουδερές τοποθεσίες. Στολίζει γκρεμούς  καί βράχια που βρέχονται με το κύμα από την άνοιξη  έως και αργά το φθινόπωρο.

                                     Στην ανατολική αττική είναι αρκετά διαδεδομένο, και  μέσα στην άνοιξη βγαίνουν στη βάση τα πράσινα μικρά σπατουλοειδή φύλλα. από τα οποία στη συνέχεια ξεπηδούν αρκετοί  δαιδαλώδεις πράσινοι  και ανθεκτικοί βλαστοί, που μπορεί να φθάσουν το ένα μέτρο σε αρκετές φορές και περισσότερο.

                                       Από τα μέσα Ιούλη έως και αρχές φθινοπώρου σε κάθε βλαστό στη κορυφή του εμφανίζονται  πολλά  κυανόχρωμα  μικροσκοπικά άνθη που επικάθονται σε καφετί θήκες.

Το κάθε μικροσκοπικό άνθος αποτελείται από πέντε πέταλα και πέντε λευκούς στήμονες

                                       Μετά την γονιμοποίηση  και την ωρίμανση των μικροσκοπικών καρπών, το φυτό ξηραίνεται σιγά σιγά, αναμένοντας πάλι  τον νέο κύκλο  του από την ερχόμενη άνοιξη.

Το Limonium graecum έχει αρκετές ομοιότητες με άλλα συγγενικά είδη που φύονται ανα την Ελλάδα,όπως το limonium  virgatum,καί limonium bellidifolium.

limonium vulgare, Λειμόνιο το κοινό

 

                                         Η Λεβάντα της θάλασσας ως ονομάζεται χωρίς  να είναι αρωματικό φυτό, είναι  πολυετές  και ανθίζει  κατά την διάρκεια του καλοκαιριού στις βραχώδεις συνήθως ακτές.

 

 

Ενα φυτό της οικογένειας Plumbaginaceae.

                                     Πολύ συχνή παρουσία στη περιοχή μας προς τα μέσα της άνοιξης αναπτύσσει το φύλλωμα του που είναι συγκεντρωμένο στη βάση,  μεγάλα γυαλιστερά και πράσινα.

Σύντομα  αρχές καλοκαιριού τους πράσινους λεπτούς  ανθεκτικούς  δαιδαλώδεις βλαστούς.

                                    Το φυσικό του περιβάλλον είναι  δίπλα στη θάλασσα , και το ριζικό του σύστημα να λαμβάνει τροφές με το υφάλμυρο νερό της.

                                  Τα άνθη  μικροσκοπικά αρσενικά και θηλυκά μαζί σε ταξιανθίες  πολλά και κυανά με πέντε πέταλα τα οποία με σωλήνα επικάθονται σε λευκές και καφετί θήκες οι οποίες προσαρμόζονται στους δαιδαλώδεις βλαστούς. Οι πέντε στήμονες  λευκοί. 

                                   Σιγά σιγά  κατά τη διάρκεια του φθινοπώρου τα φύλλα του παίρνουν ένα ρόδινο χρώμα και ξηραίνονται και όλο το φυτό  βρίσκεται πλέον σε νάρκη για την επόμενη σνοιξιάτικη περίοδο.

Limonium sinuatum, Λιμόνιο το κολπωτό, προβάτσα

                                Ένα αρκετά διαδεδομένο πολυετές φυτό, στις βραχώδεις ακτές τις ανατολικής Αττικής, της οικογένειας  Plumbaginaceae.

                                    Ο  κύκλος του ξεκινά από τα μέσα Φλεβάρη που φύονται τα  πρώτα φύλλα , πάντα συγκεντρωμένα στη βάση σε ρόδακα, πρασινωπά, χνουδωτά, με οδοντωτές παρειές.

Σε μερικές νησιωτικές περιοχές τα φύλλα είναι γνωστά και στη μαγειρική.

                               Το φυτό σε δύο μήνες αναπτύσσει τους  ανθεκτικούς και σκληρούς βλαστούς του και  προς το τέλος της άνοιξης, εμφανίζονται τα χαρακτηριστικά άνθη του, κυανά και λευκά, που στηρίζονται σε σκουροκαφετί θήκες.

                     Τά άνθη πανέμορφα αλλά  και εντυπωσιακά με τη διχρωμία, αρκετά σύνθετα, με πλούσια όμως  τροφή για πλήθος πεταλούδες και άλλα έντομα της εποχής.

                           Οι βλαστοί επίσης χνουδωτοί σκληροί τετραγωνικής  διατομής και ανα διαστήματα υπάρχουν σαρκώδης  μικρές προεξοχές ανα κόμβους.

Κατά τη διάρκεια της άνθησης τα φύλλα στη βάση ξηραίνονται σιγά σιγά , και όλο το φυτό διατηρείται έως τα μέσα του καλοκαιριού, όπου και κλείνει ο κύκλος ζωής του.

Goniolimon sartorii

                                  Ένα ακόμη πολυετές και σπάνιο παραθαλάσσιο φυτό, της οικογένειας  Plumbaginaceae, αναπτύσσεται στις βραχώδης ακτές. 

                                      Ριζώνει μέσα σε κομμούς των βράχων με αρκετό χώμα δίπλα στη θάλασσα σε υφάλμυρο περιβάλλον.

                                   Πολυετές φυτό με αρκετά ισχυρό ριζικό σύστημα, και φύλλα συγκεντρωμένα στη βάση, σχήματος επίμηκες  και αντιλογχοειδές. Τα φύλλα αυτά χρώματος σκουροπράσινου  ανανεώνονται με τη νέα ανοιξιάτικη περίοδο, όπως επίσης νέοι ανθεκτικοί βλαστοί  πολύκλαδοι ξεπροβάλλουν, πάνω από τους οποίους θα ανοίξουν τα μικροσκοπικά  άνθη με την πλούσια όμως γύρη.

                                  Τα άνθη πολυπληθή ανα βλαστό σαν  σύνολο  πολύ όμορφο με τα λευκά μικρά άνθη, τα οποία αποτελούνται από πέντε πέταλα και πέντε σκούρο μπλε στήμονες. Τα σέπαλα αρκετά,  πράσινα στηρίζουν τον μικροσκοπικό σωλήνα του άνθους.  

                    Μετά την αναπαραγωγή καί απάνθηση το φυτό σιγά σβήνει μένοντας στη βάση του τα σκληρά και ανθεκτικά φύλλα , που και αυτά μισόξερα θα διανύσουν την επόμενη περίοδο μέχρι να συμπληρωθεί  ο ετήσιος κύκλος του.

Limoniastrum monopetalum, Λειμωνίαστρο

                     

                           

                                Για το  λειμονίαστρο  και σε παλιότερη ανάρτηση είχα αναφερθεί, για την παρουσία του στη περιοχή του Πόρτο Ράφτη σε παραθαλάσσιες βραχώδης ακτές.

 Το ενθαρρυντικό είναι ότι βρέθηκε και τρίτος μικρός θάμνος σε παραπλήσια τοποθεσία, που σημαίνει ότι η φύση μπορεί και φροντίζει για την αναγέννηση της,  χρέος μας είναι να τη διατηρήσουμε.

Limoniastrum monopetalum, Λειμωνίαστρο

Ανήκει στην οικογένεια  plumbaginaceae

                  Είναι ένας ανθεκτικός, πολύκλαδος και αειθαλής θάμνος  το ύψος του οποίου φθάνει το ενάμιση  μέτρο.

                  Φυτρώνει παραπλεύρως της θάλασσας, σε πετρώδεις ή αμμουδερές  παραλίες, και οι ρίζες του συχνά συναντούν το θαλασσινό νερό. 

Αποτελείται από πολλούς παλιούς ξυλώδεις βλαστούς και νέους τρυφερούς στην καλοκαιρινή περίοδο. 

                    Τα φύλλα του είναι  μυτερά στην άκρη και πεπλατυσμένα στη μέση με αρκετές γραμμώσεις.  Εξωτερικά υπάρχει ένας υμένας που προφυλάσσει  την αφύγρανση από υψηλές θερμοκρασίες, και εσωτερικά είναι πολύ σαρκώδη. Ο θάμνος  το περισσότερο χρονικό διάστημα  βρίσκεται σε ένα είδος νάρκης ,ενώ προς το τέλος της άνοιξης εντυπωσιακά βγαίνουν από το θάμνο νέοι πολύκλαδοι βλαστοί  με κοκκινωπό χρώμα στις άκρες.

              Και σε λίγο χρονικό διάστημα από αυτούς  ανθίζουν τα ροδαλά άνθη του λειμονίαστρου, αρκετά ανα μήκος του βλαστού, με ένα ωραίο σύνολο δίπλα στη θάλασσα.

                   Ο θάμνος αυτός  στην ανατολική Αττική είναι αρκετά σπάνιος, και υπό εξαφάνιση. Στο Πόρτο Ράφτη τον βρίσκουμε στην παραλία του Αγίου Σπυρίδωνα και σε δυσπρόσιτο σημείο στο ακρωτήρι. χαμολιάς.

Συνήθως υπάρχει στη νότια Ελλάδα και σε αρκετά νησιά του αιγαίου.