Campanula drabifolia, Καμπανούλα η δραβόφυλλη

Ανήκει στην οικογένεια  Campanulaceae

                   Την καμπανούλα τη δραβόφυλλη την βρίσκουμε συνήθως σε βραχώδες ασβεστολιθικούς λόφους , σε κοιλότητες  και σχισμές βράχων.

Η ονομασία της προέρχεται από το σχήμα της μικρής καμπάνας.

                            Υπάρχει σχεδόν σε όλη την Ελλάδα με εξαίρεση την Κρήτη. Στην ανατολική Αττική είναι αρκετά διαδεδομένο είδος.

Είναι πολύ μικρό φυτό με εντυπωσιακό όμως άνθος.

Οι σκληροί μικροί βλαστοί του και τα φύλλα του είναι πολύ τριχωτά.

Τα φύλλα είναι  στις άκρες οδοντωτά και  πεπλατυσμένα στη μέση.

Το άνθος έχει  χρώμα γαλάζιο -κυανό  και λευκό στο σωλήνα της καμπανούλας.

                                        Ανθίζει συνήθως Απρίλη και είναι μέρος της αλυσίδας της άνοιξης και της ομορφιάς της φύσης της περιοχής.

                                       Το Κωδώνιο το Ερινον , Campanula erinus,  μία ακόμη πολύ σπάνια μικροσκοπική  καμπανούλα υπάρχει στην περιοχή μας. 

                                    Παρότι η ύπαρξή της αναφέρεται συνήθως στη Κρήτη, απο το πρόγραμμα ΦΙΛΟΤΗΣ,  βρέθηκε και σε περιοχή της ανατολικής αττικής περιοχής  πόρτο ράφτη,  σε βραχώδη λόφο, που δυστυχώς  με τη φετινή φωτιά στον λόφο Μπαθίστα, η παρουσία της   στη περιοχή  θα είναι  ακόμη  πιό σπάνια.

                                   Το χαρακτηριστικό της  είναι  τα άσπρα μικρά  καμπανοειδή λουλούδια,  ενώ όλο τό άλλο φυτό είναι παρόμοιο με την  campanula drabifolia

Campanula celsii subsp. celsii

Ανήκει στην οικογένεια Campanulaceae

             Η Καμπανούλα είναι ένα από τα ωραιότερα αγριολούλουδα της περιοχής.

                 Φυτρώνει στα πλέον απότομα και απρόσιτα ασβεστολιθικά  βραχώδη πρανή, των γύρω λόφων που υπάρχουν έως 450 μέτρα υψόμετρο.

                                  Είναι διετές φυτό. Το πρώτο χρόνο απλώνει το ριζικό της σύστημα , μέσα σε ρωγμές των  βράχων  όπου υπάρχει λίγο χώμα, και φυτρώνουν τα πρώτα φύλλα.Το δεύτερο χρόνο απλώνει τους βλαστούς της, από τον οποίο ξεπηδούν τα άνθη της καμπανούλας.
Η Άνθιση συνήθως ξεκινάει τον μήνα Μάιο.

                              Το χαρακτηριστικό είναι ότι ευδοκιμεί στα απρόσιτα σημεία σαν να θέλει να ξεφύγει τον πολιτισμό.

Το είδος αυτό της καμπανούλας είναι ένα από τα τρία ενδημικά που ευδοκιμούν στην ευρύτερη περιοχή της Αττικής.

Οι φωτογραφίες είναι απο περιοχές Πόρτο Ράφτη ανατολικής Αττικής

Malcolmia graeca, Αγριοβιολέτα

Ανήκει στην οικογένεια  Cruciferae




                      Η Αγριοβιολέτα είναι ένα από τα ωραιότερα αγριολούλουδα της περιοχής.

                      Την βρίσκουμε την χειμερινή περίοδο σκαρφαλωμένη στα βράχια των γύρω λόφων, με τα όμορφα μικροσκοπικά μώβ λουλούδια.

                                                Η άνθισή της προαναγγέλη την άνοιξη.

                              Το ύψος του φυτού συνήθως δεν ξεπερνά τα 10 εκατοστά, και το εντυπωσιακό είναι, που βρίσκει κοιλότητες βράχων με λίγο χώμα για να αναπτυχθεί, και  να δόσει αυτή τη μοναδική ομορφιά.

                         Τα μικρά αυτά άνθη έχουν πέντε πέταλα, και τα φύλλα της σκούρο πράσινα.

                         Η Malcolmia graeca είναι μονοετές φυτό θεωρείται ενδημικό της ευρύτερης περιοχής.

                                      Το φυτό αυτό θεωρείται φαρμακευτικό με υψηλή αντιοξειδωτική δράση, και με αντιμικροβιακές ιδιότητες.

Οι φωτογραφίες είναι απο περιοχή Πόρτο Ράφτη ανατολικής Αττικής.

Centranthus ruber

Ανήκει στην οικογένεια  Valerianaceae

                                                Στο Πόρτο Ράφτη  το συναντήσαμε  σε  τοποθεσίες  του λόφου Μπαθίστα και λόφου Περατή.

Συχνά  είναι ένα φυτό που καλλιεργείται σε κήπους .

Στην περιοχή προτιμά ηλιόλουστες  θέσεις  και βραχώδη πρανή . Είναι ένα πολυετές φυτό πού παρουσιάζεται σαν μικρός θάμνος.

Τα φύλλα στον πράσινο βλαστό φύονται εναλλάξ ,αντικριστά, και το σχήμα σαν λόγχη.

                             Τα  μικροσκοπικά άνθη  πολλά μαζί αποτελούν ταξιανθία σε κάθε βλαστό ,αρκετά μεγάλη.  Η άνθιση αρχίζει  τον Φεβρουάριο.

                                           Ο Κέντρανθος  υπάρχει και σε άλλες περιοχές, σε πληθώρα βρέθηκε στην Ηπειρο, αλλά και στην Χαλκιδική.

Είναι απο τα πρώτα μελισσοτροφικά φυτά,πού  προσελκύει πολλά και διαφορετικά  έντομα.

Μετά την άνθιση η διαιώνιση του είδους του,  γίνεται με την μεταφορά του ανέμου των μικροσκοπικών του σπόρων.

Σε περιοχές που το φυτό υπάρχει σε πληθώρα τα φύλλα του είναι βρώσιμα,αλλά και οι ρίζες  χρησιμοποιούνται σε σούπες.

Οι φωτογραφίες είναι απο Πόρτο ράφτη Αττικής