Σκαρόχορτο, mercurialis annua

       
                                   Μονοετής φυτό, αναπτύσσετε νωρίς τον χειμώνα σε πεδινές και ημιορεινές τοποθεσίες, ακόμη και σε ανθρωπογενής περιβάλλον.  Μπορεί να φθάσει έως τα πενήντα  εκατοστά ύψος με βλαστό τετραγωνικής διατομής.
Τα  φύλλα  φύονται καθ ύψος εναλλάξ του βλαστού, λογχοειδή πράσινα γυαλιστερά και στην περιφέρεια πριονωτά.
Τα άνθη ωσάν τσαμπιά πράσινα με κοντό μίσχο. ο καρπός στη περίοδο της άνοιξης μικροσκοπικός σφαιρικός.  Το φυτό είναι δηλητηριώδης, όμως παλαιά χρησιμοποιείτο στη πρακτική ιατρική για πολλές παθήσεις.

euphorbia apios

                                                    

                                                

                                            Πολυετές φυτό, το συναντάμε σε προσηλιακές τοποθεσίες, άγονες, βραχώδης, σε χαμηλά εν γένει υψόμετρα. 
Οι βλαστοί του φθάνουν τα είκοσι εκατοστά και λιγότερο, πάνω στους οποίους φύονται εναλλάξ τα πράσινα σκληρά, γραμμικά φύλλα σχεδόν περίβλαστα. 
 Στο πάνω μέρος  δε των κύριων βλαστών, από τις μασχάλες των, βγαίνουν στη κορυφή κοντών ακτίνων,  τα σκιάδια, τα οποία εσωτερικά  μεταμορφώνονται μέχρι την άνοιξη''ωριμάζουν'', ο καρπός, με τα αρσενικά και θηλυκό άνθος.  
Το χαρακτηριστικό, της euphorbia apios είναι  ο στρογγυλεμένος υπόγειος  ριζικός βολβός. 
                                  Γενικά οι Ευφορβίες, λέγονται και γαλατσίδες με το γαλακτερό χυμό που έχουν, ο οποίος είναι τοξικός, και μπορεί να δημιουργήσει ερεθίσματα στο δέρμα ακόμη και τύφλωση

                                         

                                                  

Euphorbia acanthothamnos, Ευφορβία η ακανθόθαμνος, Γαλαστοιβίδα

                      Είναι θάμνος φρύγανο και φύεται σε βραχώδες περιοχές της ανατολικής Αττικής ,Πελοποννήσου, σε όλα τα νησιά του Αιγαίου πελάγους και Κρήτη

              Ανήκει στην οικογένεια Ευφορβιίδες ,(Euphorbiaceae), και εδώ στην Ελλάδα έχουμε περίπου 40 ομοειδή φυτά της οικογένειας.

                     Η προέλευση του Ονόματος Ευφορβία κατά άλλους το πήρε απο τον γιατρό του Βασιλιά της Μαυριτανίας Τζούμπα , Εύφορβο γύρω στο 50 μ.χ., κατά δε άλλους το όνομα προέρχεται απο τη σύνθετη αρχαία Ελληνική λέξη  το ευ +φορβή, που σημαίνει καλή βοσκή.

          

       Ριζώνει  στα βράχια σε κομούς με λίγο χώμα, η σε σχισμές βράχων  και με την πάροδο του χρόνου διατηρείται ως θάμνος  για αρκετά χρόνια με λιγοστή υγρασία τη καλοκαιρινή περίοδο,και οι ρίζες του

τρέφονται απο τη νυχτερινή υγρασία ,

ή τη δροσιά της θαλάσσιας αύρας.

          

            


           Στους φρυγανότοπους σε μερικά χρόνια  το φυτό η γαλαστοιβή παίρνει το κυκλικό σχήμα, και προστατεύεται με πολύ πυκνά σε αδιαπέραστο πέπλο, από μυτερά αγκάθια.

  

Εσωτερικά ο ξυλώδεις κορμός διακλαδώνεται σε όλες τις κατευθύνσεις , δίνοντας  χυμούς σε όλο τον κλωβό του φυτού.

  
Η γαλαστοιβή περιμετρικά έχει μικρά πράσινα φυλλαράκια και πολλά αγκάθια , και εσωτερικά  ο κορμός ξυλώδεις ούτως ώστε τη ξηρά περίοδο του καλοκαιριού να μήν έχει πολλές απώλειες χυμών,αλλά να βρίσκεται σε ένα είδος νάρκης,ώστε να μπορέσει να επιβιώσει.

 

Σαν φυτό των βράχων δεν έχει πρόβλημα , σκαρφαλώνει παντού μπορεί ο αέρας να μεταφέρει τους σπόρους του  ψηλά σε απόκρημνα βράχια, και εκεί να αναπτυχθεί ,και να μεγαλώσει.

Συνήθως εσωτερικά του κλωβού της γαλαστοιβής φυτρώνουν και άλλα φυτά και παρουσιάζουν την άνοιξη μιά όμορφη σύνθεση.

Εδώ συνυπάρχουν με τον Αβράμιθος ή κοκορεβιθιά

     

  

Εδώ φύεται σαν παράσιτο μέσα στην γαλαστοιβή ,το φυτό Εφέδρα

 

        
 
                                 Σαν ξυλώδεις θάμνος σε αρκετά χρόνια μπορεί να φθάσει σε ύψος και το ένα μέτρο ,με κάποιες απώλειες μπορεί να ξηραθούν όμως μερικά τμήματά του, συνήθως όμως το φρύγανο αυτό είναι χαμηλό έως 60-70 εκατοστά

 

   Στον κλωβό της γαλαστοιβής προτιμούν σαν κρυψώνα και μερικά μικρά ζώα και ερπετά,όπως η ελληνική χελώνα, προσωρινά η οχιά ,και μικρές σαύρες ,περιμένοντας την τροφή τους.

             Προς το τέλος Φεβρουαρίου  αρχές Μαρτίου η γαλαστοιβή αρχίζει και βάζει τα καλά της,βγαίνουν από το φυτό καινούργια πράσινα φύλλα, και οι θάμνοι αλλάζουν χρώμα γίνονται αμέσως αντιληπτοί στις πλαγιές με τα πρασινοκίτρινα χρώματα.

      


       Κάθε μία ταξιανθία  αν παρατηρήσει κανείς έχει σχήμα καπέλου, και ονομάζεται κυάθιον,Χαρακτηριστικό των φυτών της Ευφορβίας.

         

           Και οι φρυγανότοποι αλλάζουν χρώμα, μαζί με τους ασπάλαθους η γαλαστοιβή  είναι οι πρώτοι θάμνοι  φρύγανα που σέρνουν το χορό της άνοιξης.

             
          Ειναι μια διαδικασία για να ολοκληρωθεί ο κύκλος της διατήρησης του γένους μέσα από τις τέσσερις εποχές και ανά τους αιώνες.