Τρίτη 17 Σεπτεμβρίου 2013

Urginea maritima, Ουργινέα η παράλια




Ανήκει στην οικογένεια  Asparagaceae


                            Ένα πολύ όμορφο φθινοπωρινό φυτό που ανθίζει στη περιοχή μας από τα μέσα Σεπτεμβρη, σε πολυάριθμες παροικίες  σε πετρώδης  φρυγανότοπους, άγονες εκτάσεις και στίς παρυφές του δάσους.



Απο  το δάσος του Κουβαρά





Μεσογειακό, πολυετές, βολβώδες  φυτό.

     
                                              

                                                  Τό υπόγειο τμήμα του αποτελείτε από τον βολβό με διάμετρο έως και είκοσι εκατοστά , τις περισσότερες φορές προεξέχει αρκετά έξω από το χώμα και το υπέργειο από ένα βλαστό  έως και ενάμιση  μέτρο ύψος όπου φύονται  με κοντό μίσχο τα υπέροχα  μικρά  πολυπληθή και λευκά άνθη με ρόδινες αποχρώσεις, σε  μακρύ ταξιανθία.






Η ουργινέα σε καμμένο τμήμα του Ορους Μερέντα


                            Εντυπωσιακά αλλάζει η περιοχή, με τη άνθηση  των πολυάριθμων ανθοφόρων  βλαστών, και ειδικά οι λόφοι πού γειτνιάζουν με το αιγαίο πέλαγος.


Στίς παρυφές του δάσους Κουβαρά


Απο κουβαρά με θέα το Αιγαίο


Με θέα το Αιγαίο Μακρόνησος και Τζιά




                                  Όταν τα άνθη  ξηραθούν και πέσουν από τον βολβό φύονται μεγάλα πράσινο φύλλα  έως την περίοδο του χειμώνα .στις άκρες των λείων πράσινο φύλλων είναι μυτερά

                                Σε πολλές περιοχές είναι σύμβολο κατά την παράδοση, καλής τύχης, και στις γιορτές των χριστουγέννων και της πρωτοχρονιάς, το κρεμάνε έξω από τις πόρτες των σπιτιών.
Είναι ένα φαρμακευτικό φυτό και συνάμα  δηλητηριώδης  και  τοξικό.
Χρησιμοποιείται ακόμη για την παρασκευή εντομοκτόνων.

                             Κατά τόπους υπάρχουν και άλλες ονομασίες  όπως σκυλλοκρεμμύδα, Ασκέλα κλπ.
Παρότι λέγεται  ουργινέα η παράλια βρέθηκε και στα όρη Σουλίου έως 800 μέτρα υψόμετρο.















Δευτέρα 9 Σεπτεμβρίου 2013

Cyclamen graecum




Ανήκει στην οικογένεια  Primulaceae



                                      Ένα έργο τέχνης της φύσης, αρχές φθινοπώρου γεμίζει τα βραχώδη πρανή, και τις σχισμές των βράχων, το κυκλάμινο.
Ένα από τα πρώτα φυτά που ξεπροβάλλουν και ομορφαίνουν τα αφιλόξενα βράχια της περιοχής.








            Τα άνθη είναι  λευκό ρόδινα γυριστά μεγαλειώδη, με αρκετό χρώμα ρόδινο στο κάτω κύκλο.








Το κυκλάμινο άλλωστε πήρε  την ονομασία από τον κάτω κύκλο του άνθους.



Τα άνθη είναι μοναδικά σε κάθε μίσχο



                          Το φυτό αυτό είναι βολβώδες με ρίζες γυριστές και έρπουσες. 
Ο βολβός  δεν είναι βρώσιμος , είναι τοξικός.
Ο ξηρός βολβός όμως λέγεται από παλιά ότι ήταν αντίδοτο στο δάγκωμα των φιδιών.

                            Τα φύλλα του εντυπωσιακά από τα σχήματα που παρουσιάζει συνήθως με σχήμα καρδιάς, και χρώμα πράσινο προς το σκούρο.














                              Στην περιοχή μας σχεδόν παντού φυτρώνει , είναι ένα από τα πρώτα φυτά που βγαίνουν ακόμη και σε καμένες  εκτάσεις γής.

                         Ο ποιητής γιά το κυκλάμινο, έγραψε τό ποίημα, παρουσιάζοντας τον πλούτο και την ομορφιά του, την απλότητα και την απλοχεριά της φύσης.

Μικρό πουλί τριανταφυλλί
δεμένο με κλωστίτσα
με τα σγουρά φτεράκια του
στον ήλιο πεταρίζει


Κι αν το τηράξεις μια φορά
θα σου χαμογελάσει
κι αν το τηράξεις δυο και τρεις
θ' αρχίσεις το τραγούδι



Κυκλαδινό κυκλάμινο
του βράχου τη σχισμάδα
πού βρήκες χρώματα κι ανθείς
πού μίσχο και σαλεύεις



Μέσα στο βράχο σύναξα
το γαίμα στάλα στάλα
μαντήλι ρόδινο έπλεξα
κι ήλιο μαζεύω τώρα


Γιάννης Ρίτσος

                                          Στη χώρα μας υπάρχουν ακόμη το  Cyclamen Greticum, πού το βρίσκουμε στην Κρήτη,  το Cyclamen persicum , υπάρχει στο νότιο Αιγαίο, και το Cyclamen  Hedertolium  με φύλλα που μοιάζουν με τον κισσό, και συνήθως είναι διάσπαρτο.






Το κυκλάμινο  αυτό συνήθως καλλιεργείται σε κήπους.

Οι φωτογραφίες είναι από ανατολική αττική , και  το κυκλάμινο το κισσόφυλο από Ευβοια.


Σάββατο 31 Αυγούστου 2013

Silene colorata, Σιληνή η έγχρωμη



Ανήκει στην οικογένεια Caryophyllaceae


                             

                                 Στη χώρα μας υπάρχουν αρκετές δεκάδες είδη  από φυτά της σιληνής ,τα περισσότερα είναι ενδημικά κατά  τόπους,  δηλαδή φυτρώνουν μόνο στην συγκεκριμένη τοποθεσία 
Η σιληνή η έγχρωμη ή κοινώς λουλουδάκι,από τα ωραιότερα αγριολούλουδα της άνοιξης προτιμά  πεδινές  και αμμώδεις παραθαλάσσιες θέσεις. 







                     Στην περιοχή μας φύεται στους γύρω λόφους  έως υψόμετρο 400 μέτρα σε βραχώδεις τοποθεσίες.
Σε αρκετές εκτάσεις, τις ημέρες της άνοιξης  η γύρω λόφοι ντύνονται με τα ρόδινα χαλιά της σιληνής, δημιουργώντας μια ευχάριστη οπτική αίσθηση.





                      Το φυτό αυτό έχει ένα βλαστό ο οποίος μπορεί είτε να έρπη ,είτε να είναι όρθιος επάνω του οποίου υπάρχουν συνήθως μικρά αντικριστά λογχοειδή φύλλα. Ο κάλυκας πάνω στον οποίο στηρίζονται τα ρόδινα άνθη, είναι έως 1,5 εκατοστό διογκωμένος στην άκρη.


Το χαρακτηριστικό του είναι οι κόκκινες ραβδώσεις στον κύλινδρο.





                             Τα πέταλα του άνθους  είναι τουλάχιστον δέκα,  με ρόδινα χρώματα  και στο κέντρο υπάρχει μία λευκή μικρή στεφάνη.



Βρίσκουμε  επίσης και άλλα είδη σιληνής, και μάλιστα αρκετά σπάνια όπως

                     Μία ακόμη όμορφη και σπάνια σιληνή που φύεται και αυτή σε βραχώδεις ασβεστόλιθους  και αργιλικά χώματα ενδιάμεσα, είναι η silene behen,  Σιληνή η πορφυρά,ή Στρουθόνι. Το φυτό αυτό μπορεί να φθάσει και τα είκοσι εκατοστά με πανέμορφα σχέδια στον κάλυκα.



-       Τα φύλλα του βλαστού είναι μεγαλύτερα με ανοιχτό πράσινο χρώμα.  Ο βλαστός ισχυρός με πρασινοκόκκινο χρώμα, και τα φύλλα του βγαίνουν ανά κόμπους.






-       Τη συναντήσαμε στο λόφο Μπαθίστα σχεδόν στη κορυφή, και στον Λόφο Τουργέλη στα μέσα Απρίλη.



                            Επίσης το φυτό Silene spinescens, Σιληνή η ακανθωτή είναι μικρός θάμνος πολυετής που αναπτύσσεται σε παραθαλάσσιες περιοχές της ανατολικής Αττικής,με πολυπληθής άνθηση την περίοδο της άνοιξης ,και πανέμορφα μικρά λουλούδια



                                 
                      Ο χρόνος ζωής τους είναι μικρότερος από μία ημέρα ,τα οποία ανθίζουν από το ξημέρωμα τού ήλιου έως το μεσημέρι, και έχουν την χαρακτηριστική κολλώδη ουσία της σιληνής.






                                     Το φθινόπωρο  και χειμώνα οι βλαστοί του θάμνου ξηραίνονται, με αρκετούς σπόρους στη κορυφή του, αλλά και αρκετά φυλλώματα στη βάση του παραμένουν, περιμένοντας  νέα ανάπτυξη  το επόμενο έτος






Αρκετές πληροφορίες υπάρχουν,σχετικά με αυτή τη σιληνή στη διεύθυνση:


http://xaidari.blogspot.gr/2011/09/h-flora-graeca.html

                    Κατά τη διάρκεια του καλοκαιριού συναντάμε επίσης  την Silene corinthiaca, Σιληνή η κορινθιακή,  ένα φυτό με πολύ λεπτό βλαστό έως 40 εκατοστά και στη κορυφή το άνθος της σιληνής, σε αραιούς πληθυσμούς στίς βραχώδες πλαγιές του λόφου Περατή και Μπαθίστα.





                                Τη περίοδο της  άνοιξης μία ακόμη σιληνή κάνει την εμφάνισή της στον Λόφο Μπαθίστα και Τουργέλη, μονοετές φυτό,σαν θάμνος η silene vulgaris ssp. megalosperma




                                     Τέλος μία ακόμη σιληνή, τη Silene sedoides τη βρίσκουμε στις βραχώδης ακτές της ανατολικής Αττικής προς το τέλος της άνοιξης, μονοετές μικροσκοπικό φυτό, που φυτρώνει σε κοιλότητες των βράχων, με την υγρασία της θάλασσας και με πολύ ελάχιστο χώμα που βρίσκει.