Lactuca tuberosa, Steptorhamphus tuberosus, Στεπτόραμφος ο κονδυλώδης

                                 Περιδιαβαίνοντας τήν άνοιξη τις απόκρημνες βραχώδεις πλαγιές  του λόφου Περατή, θα συναντήσουμε αυτό το μικρό αλλά και διαφορετικό φυτό στην εμφάνιση του.

Ανήκει στην οικογένεια Asteraceae.

                               Είναι ετήσιο φυτό και αποτελείται, από τα πράσινα πτεροσχιδή φύλλα, όπως του ζοχού, τον βλαστό που μπορεί να φέρει διακλαδώσεις, και τα κεφάλια στις απολήξεις του βλαστού.

                                   Ο Βλαστός εξωτερικά έχει χρώμα από πράσινο έως πράσινο μελανό, με γερό και λείο υμένα και εσωτερικά με πολλούς χυμούς σαν γάλα.

                Τά άνθη είναι πανέμορφα με ένα απαλό χρώμα  κίτρινου, που συνήθως η διάρκειά τους είναι μικρότερο της μέρας, τά οποία κλείνουν  στη κεφαλή του βλαστού με τα  εξωτερικά φυτικά βράκτια.

                                   Η κεφαλή σε σύντομο χρονικό διάστημα, ανοίγει και εμφανίζονται δεκάδες σπόροι, σε κυκλικό σχήμα όπως του ραδικιού, περιμένοντας τον αέρα , να τα σκορπίσει  και να προσγειώσει σαν  μικροσκοπικά  αερόστατα, που κάποια από αυτά θα ξαναδώσουν νέα φυτά την επόμενη περίοδο.

Το ύψος  του δεν υπερβαίνει τα είκοσι εκατοστά

Ferula communis

                               Κατά τόπους υπάρχουν  ονομασίες, όπως:  Νάρθηκας, Αρτυκας, Φέρουλα η κοινή. Είναι ένα είδος της  οικογένειας  Apiaceae.

Ένα ακόμη φυτό που το συναντάμε σε παραθαλάσσιες τοποθεσίες στη Χαμολιά, και στο ακρωτήρι του λιμανιού.

                              Είναι πολυετές, το φύλλωμά του  φουντωτό εντυπωσιακό, απλώνει τα φύλλα του από τα μέσα Δεκέμβρη, τα οποία είναι πολύ λεπτά, γραμμοειδή και πολύ σχισμένα.

                          Τα άνθη κιτρινοπράσινα πολλά, αποτελούν ένα σύνολο από ακτινωτά με μικροσκοπικά  ανθίδια, τον Απρίλη και Ιούνη, το φουντωτό φύλλωμα παραχωρεί τη θέση του στο φανταχτερό και πλούσιο άνθος

.

                      Ο βλαστός  του επίσης μπορεί να φθάσει και τα δύο μέτρα, και όταν ξηραθεί είναι  αρκετά ελαφρύς.

Ο Νάρθηκας είναι ένα φυτό αρωματικό, φαρμακευτικό αλλά και δηλητηριώδης.

                  Είναι από τα πλέον γνωστά φυτά από την αρχαιότητα, το οποίο χρησίμευε σε πολλά,       για τα κατάγματα των άκρων ως νάρθηκας, για αυτό πήρε και το όνομα ως φυτό. Επίσης για την κατασκευή μικρό επίπλων και άλλων εργαλείων.

Το εσωτερικό του βλαστού επειδή σιγά καίγεται, χωρίς να καεί ο εξωτερικός υμένας, χρησιμοποιούνταν σε τελετές, και με αυτό κατασκεύαζαν του θυρσούς

Κατά την μυθολογία μέσω του βλαστού της Φέρουλας  μεταφέρθηκε η φωτιά στους ανθρώπους από τους Θεούς.

Άλωστε οι πληροφορίες για τα ανωτέρω υπάρχουν και είναι αρκετές, και πολύ διαδεδομένες.

                 Η αξία  όμως στη σημερινή εποχή είναι ο σεβασμός της υπάρχουσας, και παράλληλης με εμάς φύσης, ώστε να  είναι δυνατό η διατήρηση  και συνέχιση των ειδών και στις επόμενες γενιές.

Centaurea raphanina subsp mixta

Ανήκει στην οικογένεια compositae

                      Ένα ακόμη φυτό των βράχων, ενδημικό της χώρας μας, πολυπληθές με πολύ καλή παρουσία στις σχισμές των ασβεστόλιθων στους γύρω λόφους.

 Η ονομασία των πολύ πιθανόν να προέρχεται από το ραπανάκι.

Αρχές του χειμώνα το φυτό αρχίζει νέο κύκλο.

                                            Νέα φύλλα ξεπροβάλλουν, τα οποία είναι αρκετά λεία,  το δε σχήμα του κάθε φύλλου θυμίζει κάτι από το ραδίκι. Είναι πολύ σχιστά με ανοιχτό έως πολύ πράσινο χρώμα.

Όλα μαζί σχηματίζουν ρόδακα, και βγαίνουν κυκλικά εκεί που στο τέλος θα ξεπροβάλλει η κεφαλής της κενταύριας.

                      Σιγά - σιγά μέχρι τα μέσα της άνοιξης, εμφανίζεται και το κεφάλι του αγκαθερού άνθους, εντυπωσιακό στο τέλος με τις λευκορόδινες  τρίχες .

Το κεφάλι της κενταύριας  βρίσκεται συνήθως σε μακρύ μίσχο, μπορεί έως και δέκα εκατοστά.

Linum Leucanthum, Λίνο το λευκανθές

                                          Είναι ένα σπάνιο φυτό της οικογένειας  Linaceae,  που το συναντάμε  στο  πευκοδάσος του Κουβαρά σε πολύ μικρές παροικίες.

                                         Ένα πολύ όμορφο φυτό που πραγματικά  αξίζει να διασωθεί το είδος του, από διάφορους κινδύνους εξαφάνισης του, που προέρχονται πρώτα και κύρια από τον παράγοντα άνθρωπο.

                                        Αποτελείται από πέντε πέταλα σχήματος πεταλοειδή, το χαρακτηριστικό σχήμα του άνθους του λιναριού, λευκά με διαφανής κατά μήκος νευρώσεις, αρκετά μακρύτερα από τα μικρά σέπαλα και κίτρινους στήμονες. 

                                  Φύλλα άμισχα στενά  ολίγο πεπλατυσμένα στη μέση, λογχοειδή πράσινα έως τέσσερα εκατοστά μήκος φύονται εναλλάξ του τρυφερού βλαστού, το ύψος του δεν υπερβαίνει τα εικοσιπέντε εκατοστά.

Σε κάθε βλαστό μπορούν να βγούν ένα ή και περισσότερα άνθη.

Lavatera bryoniifolia, Λαβατέρα η βρυωνιόφυλλη

                             Θαμνώδη πολυετή φυτό της οικογένειας Malvaceae,  που αποτελείτε από πολλούς ψηλούς βλαστούς.  

                                 Σε κάθε νέο βλαστό ανα κόμβους  σε  διαστήματα αρχικά, βγαίνουν τα φύλλα και κλειστά άνθη την άνοιξη, έως την πλήρη άνθιση από κάτω προς τά άνω, τον μήνα Μάιο.

                              Μετά την απάνθιση οι ανθοφόροι βλαστοί ξηραίνονται  και το επόμενο χρονικό διάστημα το φυτό μπαίνει σε περίοδο νάρκης διατηρώντας στη βάση του τα φύλλα έως τη νέα άνοιξη.

                             Το χαρακτηριστικό της λαβατέρης είναι τα πολύ χνουδωτά  και τριχωτά φύλλα, το σχήμα των είναι σαν παλάμη που μοιάζει με τά φύλλα του φυτού, βρυωνία η κρητική εξού και το όνομα η βρυωνιόφυλλη.

                          Τά άνθη πανέμορφα, ρόδινα, μεγάλα, με πέντε περίπου τριγωνικά πέταλα, στο κέντρο λευκά, με  πολυπληθής στήμονες .

                        Το βρίσκουμε σε μεγάλους πληθυσμούς στις  ασβεστολιθικές πλαγιές του λόφου Περατή και στη κορυφή του, μια περιοχή που τα σημάδια από τις πυρκαγιές αν και έχουν περάσει αρκετά χρόνια είναι ακόμη εμφανή.

   

Ενα ακόμη μικρό φυτό της ίδιας οικογένειας την Malva cretica βρίσκουμε , στον λόφο Περατή

Μικρό φυτό αρκετά εντυπωσιακό, ανοιξιάτικο,όμορφο, με συχνή παρουσία , στίς παρυφές του πευκοδάσους.

                                                   Επίσης θαμνώδης πολυετές φυτό την Lavatera arborea ή  Malva arborea θα συναντήσουμε στο λιμάνι.

Η Malva arborea θεωρείται φαρμακευτικό φυτό.

Τη περίοδο του χειμώνα παραμένει το φύλλωμα στη βάση και την άνοιξη εμφανίζεται με τα μεγάλα και εντυπωσιακά άνθη.

Iris attica, Ίρις η αττική

                                       Είναι ένα  πολυετές  μικρό φυτό, της οικογένειας  Iridaceae, που φύεται σε αρκετά σημεία του όρους Μερέντα.

Το ύψος του περίπου δέκα εκατοστά.

                               Κατά την άνθηση τα εξωτερικά φύλλα του άνθους γυρνούν εντυπωσιακά  προς την γή, ενώ τα εσωτερικά είναι μεγάλα, όρθια και μυτερά στην άκρη.

                                 Το χαρακτηριστικό τους είναι το πολύ χνουδωτό τμήμα εσωτερικά  στο κέντρο, στα φύλλα του άνθους.

                                 Το κάθε φυτό  είναι πολύχρωμο, συνήθως ανοιχτού χρώματος, λευκού ή κίτρινου, με ιδιαίτερες αποχρώσεις στις νευρώσεις του φύλλου.

                                        Τη βρίσκουμε  αρχές της άνοιξης σε πετρώδης πλαγιές, και παρά τις φωτιές των τελευταίων ετών στην περιοχή συνεχίζει εντυπωσιακά να ομορφαίνει και να προαναγγέλει την άνοιξη.