Κουσκούτα Επιθυμον, Cuscuta epithymum ssp epithymum

                                         


  H Κουσκούτα  Επίθυμον υπό είδος  Επίθυμον, είναι ένα μικρό παρασιτικό φυτό, ενδιαφέρον, που ανθίζει αρχές το καλοκαίρι.

Το φυτό αυτό δεν συντηρείται από τη ρίζα που έχει, αλλά από τα άλλα είδη φυτών, που περιτυλίγεται  απομυζώντας χυμούς.

                                       
 Οι λεπτοί βλαστοί του έχουν χρώμα  με απόχρωση ενδιάμεσα  λευκού  και κόκκινου,  περιτυλίγονται στο φυτό που θα συναντήσει κυριολεκτικά το πνίγει.
Το φυτό αυτό δεν έχει χλωροφύλλη.Συνήθως σε ακαλλιέργητες εκτάσεις το συναντάμε σε θάμνους, όπως η Euphorbia acanthothamnos,και η Anthyllis vulneraria.

 

Τα φυτά Cuscuta, γενικώς θεωρούνται φαρμακευτικά.

Asteriscus aquaticus

                               
             

                      Ο αστερίσκος ο υδροχαρής, είναι ένα μικρό φυτό, που ζει και αναπτύσσεται πλησίον σε περιοχές με την θάλασσα.

Τα άνθη με χρώμα λαμπερό κίτρινο και εσωτερικά πολυπληθής στήμονες.

Συχνά αναπτύσσεται σε πετρώδης γη, με ασβεστόλιθο.

Ο αστερίσκος ο υδροχαρής, έχει αρκετή εξάπλωση ειδικά πρός τη νότια Ελλάδα ,και παρουσιάζει  πληθυσμιακή σταθερότητα.

Τα φύλλα γραμμικά αυλακωτά, όλο το φυτό καλύπτεται με λεπτό και μικρό χνούδι,για προστασία από την εφύγρανση.

Το ύψος δεν ξεπερνά τα δεκαπέντε εκατοστά, και πολλές φορές το βρίσκουμε, με διακλαδώσεις βλαστών

Περίοδος εμφάνισης προς το τέλος της άνοιξης.

Sideritis curvidens

                         



                 O  Sideritis curvidens  ένα μικρό φυτό των βράχων, ζει και αναπτύσσεται σε χαμηλούς βραχώδης λόφους με ασβεστολιθικό υπόβαθρο.
Είναι συνώνυμο με το  Sideritis romana subsp. Curvidens.

Περίοδος εμφάνισης πρός το τέλος τής άνοιξης.

Όλο τό φυτό καλύπτεται από λεπτό και λευκό χνούδι.

Τα άνθη μικροσκοπικά λευκά  φύονται από τις μασχάλες των φύλλων κυκλικά ανά κόμβους. Το κάθε άνθος είναι σωληνοειδές με τρίλοβο χείλος, και μεσαίο λοβό μεγαλύτερο, που επικάθονται σε λογχοειδής και χνουδωτούς κάλυκες. Στο άνω μέρος του τρίλοβου χείλους τού άνθους, σαν σκουφάκι γυριστό προς τα πάνω

Φύλα ανοιχτοπράσινα χνουδωτά αυλακωτά

 Η όλη διάταξη του, για να αναπτύσσετε σε ξηρό πετρώδης περιβάλλον. με προστασία από την γρήγορη αφύγρανση, σε δύσκολες  και θερμές περιόδους.

Delphinium peregrinum

                                         


                                             Το Δελφίνιο το εξωτικό ή το δελφίνιο το μεταναστεύον είναι ένα ετήσιο φυτό , που βρίσκεται σε  χαμηλούς λόφους με  βραχώδης υπόβαθρο ή ακόμη και δίπλα σε αγροτικούς δρόμους.

                             

             Το ύψος του μπορεί να φθάσει το ένα μέτρο και αποτελείται από τον λεπτό και ισχυρό βλαστό που επικαλύπτεται με λεπτό χνούδι.

                                        Τα  πτεροσχιδή και λογχοειδή πράσινα φύλλα, μεγαλύτερα στη βάση και μικρότερα προς τη κορυφή από τις μασχάλες των οποίων φύονται νέες διακλαδώσεις των βλαστών.

                                       Τα άνθη ζυγόμορφα μοβ, με πλήκτρο μακρύ  στραμμένα προς τα πάνω έμμισχα  φύονται εναλλάξ πρός την κορυφή του κάθε βλαστού. Η ονομασία  δελφίνιο προήλθε από το σχήμα που μοιάζει με δελφίνι.

Το φυτό είναι πολύ τοξικό και συνάμα φαρμακευτικό.

sedum rubens

                                   


                                           Το σέδο το ερυθρό είναι ένα μικρό παχύφυτο,  φυτό των βράχων  με ύψος που δεν υπερβαίνει τα δέκα πέντε  εκατοστά,
Φύλλα γραμμικά σαρκώδη ερυθρώδη, με επιφανειακή λεπτή μεμβράνη, για περιορισμό της απώλειας των υγρών.
Άνθη λευκά με ρόδινες γραμμώσεις , πέντε σέπαλα ωοειδή, πέντε πέταλα λογχοειδή και πέντε λευκοί στήμονες. Το φυσικό περιβάλλον ανάπτυξή τους είναι από χαμηλά παραθαλάσσια έως αρκετά μεγάλα υψόμετρα
Τα σέδο σε πολλές περιοχές τα ονομάζουν Αμάραντα.

sedum litoreum

                                       Τό Σέδο το παράλλιο είναι ένα πολύ μικρό παχύφυτο, που ριζώνει  στις σχισμές των βράχων, στις παραλιακές ακτές αλλά θα το συναντήσουμε καί σε πιο μεγαλύτερα υψόμετρα. Διακρίνεται περισσότερο από τα κίτρινα άνθη, αλλά και από τα σαρκώδη φύλλα του.

Anacamptis pyramidalis

                                                  Σχετικά σπάνια ορχιδέα  στη περιοχή, συνήθως τη συναντάμε σε φρυγανότοπους  προς το τέλους της άνοιξης,

                                                           Τα άνθη του φυτού  μικρά, ρόδινα έως λευκά σαν σύνολο,ταξιανθία, παίρνουν αρχικά το σχήμα της πυραμίδας , αφού ανθίζουν από κάτω έως τη κορυφή και στο τέλος κυλινδρικό.

                                              Στη περιοχή μας η ιδιαιτερότητα  της Anacamptis pyramidalis, είναι  στο χρώμα αλλά και στο ύψος.Σε περιοχές πχ της Μακεδονίας τη βρίσκουμε με πιο έντονο βυσσινή-ρόδινο χρώμα, και πιο ψηλή, ίσως έχει να κάνει με τον ανταγωνισμό της βλάστησης, σε σύγκριση  με το ανοιχτόχρωμα που συναντάμε στους φρυγανότοπους της περιοχής.

           Το χείλος τρίλοβο ανοιχτό και ραχιαίο σέπαλο  σαν σκούφος με σύγκλιση προς τα κάτω.