Ophrys ferrum-equinum

                                        Άλλη μία  όμορφη ορχιδέα, πολυπληθής στην περιοχή, της οικογένειας Orchidaceae, ανθίζει από τα μέσα Μαρτίου έως και τον Απρίλιο.

                             Το χαρακτηριστικό της το μαύρο χρώμα του χείλους της , και τα διάφορα πολλά και διαφορετικά ασημί σχέδια  στον θυρεό, όπως τό πέταλα του αλόγου ή τίς δύο γραμμές κλπ.

Στούς ώμους της υπάρχουν αρκετά τριχίδια γκρίζο βαθιά ιώδη.

Τα πέταλα  ρόδινα έως λευκορόδινα με πράσινες γραμμές.

                                  Το είδος αυτό σχηματίζει και υβρίδια με άλλες παραπλήσιες ορχιδέες που είναι κοντά, όπως άλωστε συνηθίζεται με όλες τίς ορχιδές.

Επίσης ένα παρόμοιο είδος η Ophrys labiosa βρέθηκε στον λόφο Περατή

                         Οπως και οι άλλες ορχιδέες το φυσικό περιβάλλον ανάπτυξής τους στην ανατολική Αττική είναι χαμηλοί βραχώδης λόφοι και φρυγανότοποι.

ophrys tenthredinifera, Οφρύς η σφηκάφερη

                         Μία από τις πιο όμορφες ορχιδέες, που την συναντάμε  σχεδόν παντού σε μεγάλους πληθυσμούς  συνήθως αρχές της άνοιξης.

                                          Το κάτω χείλος της ορχιδέας εμφανίζεται σαν δίλοβο, με χαρακτηριστικό το πολύ χνούδι. Περιμετρικά έχει χρώμα κιτρινοπράσινο και στο κέντρο διάφορες παραλλαγές καφετί.

Τα πέταλα και σέπαλα ρόδινα αλλά υπάρχουν και σπάνια λευκά

Η σύνδεση του χείλους με τα πέταλα είναι σκούρο κόκκινο με κιτρινοπράσινο περίγραμμα.

Υπάρχουν αρκετές παραλλαγές ως προς το μέγεθος του χείλους και τα χρώματα στα πέταλα.

Το φυσικό περιβάλλον ανάπτυξής της είναι χαμηλοί βραχώδης λόφοι και φρυγανότοποι.

Neotinea Lactea, Ορχιδέα η γαλακτόχρους

                             Μία αυτοφυή, άγρια ορχιδέα εξαιρετικής ομορφιάς, της οικογένειας Orchidaceae, τη συναντάμε, σε πετρώδης πλαγιές και συγκεκριμένες τοποθεσίες, φρυγανότοπους του λόφου Μπαθίστα.

                                                                                                                                                                  

 Τό άνθος της είναι ρόζ ή ακόμη και λευκό με ρόδινα στίγματα σε διάφορα σχέδια.

 Οι άκρες του άνθους είναι κυματιστές, και συνολικά δίνει την εντύπωση ανθρώπου με κοντά πόδια.

Το άνθος στην άκρη της σύνδεσης με το φυτό, τα σέπαλα είναι κυρτά και σχηματίζουν θόλο.

                         Η Lactea στην περιοχή μας ανθίζει από τα μέσα Φεβρουαρίου έως αρχές  του Μάρτη.

Είναι ένα φυτό σπάνιο, που χρίζει προστασίας από κινδύνους που προέρχονται πρώτα και κύρια από  τις γνωστές ανθρώπινες δραστηριότητες.

                             Μία παρόμοια επίσης πανέμορφη άγρια ορχιδέα η Neotinea tridentata, δεν υπάρχει όμως στην περιοχή του Πόρτο ράφτη.

                        Τη συνάντησα σε αρκετούς πληθυσμούς σε τοποθεσίες της Χαλκιδικής. Η διαφορά της από την Lactea είναι ότι τα σέπαλα δεν σχηματίζουν θόλο αλλά τρείς κορυφές προς τα πάνω.

Η  Neotinea  tridentatα συνήθως ανθίζει στις βόρειες περιοχές τον Απρίλη.

                             Και οι δύο Ορχιδέες είναι είδη προστατευόμενα  από την νομοθεσία, ως σπάνια και κινδυνεύοντα υπό εξαφάνιση.  

Romulea linaresii

                  Η Romulea linaresii είναι  ένα πολύ μικρό βολβώδης φυτό της οικογένειας Iridaceae.

                    Την συναντάμε αρχές της άνοιξης  συνήθως σε βραχώδης ασβεστολιθικές πλαγιές , και άγονες εκτάσεις ,του λόφου Μπαθίστα έως  300 μέτρα υψόμετρο.

                   Το  μικρό άνθος αποτελείται από έξη πέταλα  μωβ με ιώδης κατά μήκος γραμμώσεις , μυτερά στην άκρη και πιο σκούρα περιοχή προς τους στήμονες .

Οι στήμονες είναι κίτρινου χρώματος.

               Τα φύλλα σε κάθε φυτό είναι στενά πράσινα από ένα έως τρία και αρκετά μακρυά.

Ένα παρόμοιο φυτό υπάρχει σε άλλες βόρειες περιοχές η Romulea  bulbocodium.

Τα άνθη του είναι  μεγαλύτερα  έως 3 εκατοστά, με κίτρινο εσωτερικό λαιμό

Επίσης σε παραθαλάσσια περιοχή της Σιθωνίας βρέθηκε και η Romulea columnae

Ανθη  χρώματος απαλού λευκού με σκουροκίτρινες εσωτερικές γραμμώσεις

Erysimum Corinthium, Ερύσιμο το κορινθιακό

                           

                          Το Ερύσιμο το κορινθιακό το συναντάμε σε μορφή μικρού θάμνου στον λόφο Τουργέλη, της ανατολικής Αττικής, βορειοδυτικά  από τη Μακρόνησο, στίς πλέον απόκρημνες παραθαλάσσιες ακτές, και σε περιορισμένη έκταση στον οικισμό Πανόραμα. 

Ενα μικρό θαμνώδης φυτό της οικογένειας Brassicaceae. 

 Η άνθησή του ξεκινά μετά τα Χριστούγεννα. 

                            Το προηγούμενο φθινοπωρινό διάστημα, ανανεώνει το υπέργειο τμήμα του , νέοι βλαστοί φύονται και καινούργια φύλλα αναπτύσσονται. Το ύψος του θάμνου δεν υπερβαίνει τα πενήντα εκατοστά, συνήθως είναι αρκετά μικρότερος, επειδή το περιβάλλον ανάπτυξής του είναι οι σχισμές των βράχων, κρεμοί, και βραχώδης πλαγιές.

                         Τα φύλλα του  φύονται στον ανθεκτικό και σκληρό βλαστό εναλλάξ και ανα διαστήματα, είναι μακρόστενα, με σχεδόν το ίδιο πλάτος κατά μήκος μυτερά στην άκρη και κυρτά προς το έδαφος. Το χρώμα των φύλλων ανοικτό πράσινο.

Τα άνθη με χρώμα λαμπερό κίτρινο, σε κάθε βλαστό από ένα έως και πάνω από τέσσερα στην κορυφή του, με τέσσερα πέταλα και σέπαλα ανοιχτό καφέ.

                             Οι καρποί μετά τη γονιμοποίηση, σαν φασόλι, θα δώσουν νέα φυτά, αν οι σπόροι είναι τυχεροί και σταθούν με τον ισχυρό άνεμο σε σχισμή βράχου έστω και με λίγο χώμα. 

Gynandriris sisynchium, Γυνανδρίρις το σισυρίγχιο

Μία όμορφη μικρή ιρις, της οικογένειας  Iridaceae,  ανθίζει αρχές της άνοιξης.

                         Η Γυνανδρίρις ήταν αρκετά γνωστή στους αρχαίους Ελληνες και βοτανολόγους της εποχής, και το sisynchium  έχει αναφορά από τον Θεόφραστο.

Το φυσικό περιβάλλον ανάπτυξης του φυτού είναι  άγονες πλαγιές, φρυγανότοποι, και λόφοι έως 450 μέτρα υψόμετρο.

                     Το υπόγειο τμήμα του αποτελείται από βολβό, μέ διάρκεια ζωή του να είναι αρκετά χρόνια.

Παρατηρώντας το άνθος βλέπουμε ότι έχει τρία μεγάλα εξωτερικά και περισσότερα μικρότερα  εσωτερικά πέταλα.

                          Τά εξωτερικά άνθη  μπορούν να φθάσουν σε μήκος και τα πέντε εκατοστά, που συνήθως στηρίζονται σε λεπτό σωλήνα, με εξωτερικά περίβλημα αποξηραμένα φύλλα.

                         Τα φύλλα τού άνθους έχουν χρώμα κυανό, και στο κέντρο φέρουν κίτρινες ή λευκές περιοχές, με κυανά στίγματα.

                        Τα φύλλα  που βγαίνουν από τη ρίζα του βλαστού είναι πράσινα λεπτά και αυλακωτά αναπτύσσονται σε ικανοποιητικό μήκος.